امتحانات تموم شد.یک از یک قهوه ای تر! دلم برایِ اینجا تنگ شده بود...اینکه بیام و با یک خیالِ راحت(؟!) بنشینم پایِ پی سی و هرچه در دلم هست بنویسم...درست مثل همیشه که ملاحظه ی هیچ چیز را هم نمیکردم حتا!!برایِ خیلی چیزها،خیلی آدمها،خیلی خاطرات دلم تنگ است.میدانید؟یک چیزی مثل اینکه آدم دلش "لَک" بزند برایِ یک چیزهایی...اصلن میدانید؟آدم درست است که خیلی حسِ خوبی از اتمامِ امتحاناتش باید داشته باشد،ولی من آن احساسِ خوب را گُم کردم لابلایِ روز و شب هایی که هیچ نمیفهمیدم و حالا باید ببینم که هیچ گُهی هم نخوردم و یکی یکی بیفتم درسها را و این ۸ و ۹ هایِ قشنگ،همه ی خسته گی هایم را ریشخند کنند !!!هه.

 **درسی که قرار بود بیفتم،نیفتادم :دی.با تشکر فراوان و ابرازِ علاقه ی فضایی به همراهِ خوبم،که مطمئنم دلِ مهربون و صاف،و اون نذر و نیاز کردنش،تاثیرِ کمی نداشته :*:)

غزل امشبمان:

today:143

::بلبلی خونِ دلی خورد و گُلی حاصل کرد/بادِ غیرت به صدش خار،پریشان دل کرد^like****

این بیتش را خیلی دوست میداشتم...خیلی!

یک وقتهایی هم هست که آدم دلش میخواهد کسی باشد که یک عالمه حرف بزند برایش،یک عالمه امیدواری بدهد،تا یک احساس هایِ مازوخیستی ای که در درونِ آدمی ست کمرنگ شوند.بعضی وقتها آدم خودش نمیتواند با خودش حرف بزند.نیاز دارد که بشنود.حتا اینجور بعضی وقتها نمیتواند که برایِ دیگری حرف بزند!بعضی حالت ها هستند که نه با حرف زدن مداوا میشوند نه با حرف نزدن!چاره اش "شنیدن" است!باید بشنود،یک نفر باشد که برایش بگوید،تا بارِ دلش سبک شود!!و این دقیقن نقطه ی متقابلِ آن حالت هایی ست که آدم دلش میخواهد فقط آن یک نفر به حرفهایش گوش دهد و هیچ نگوید!

من دختریم که تابِ خیلی چیزارو ندارم دیگه...بُریدم! از همه چی.خیلی هم آروم :).دیگه نمیتونم محکم باشم و بایستم.کم نیاوردم ها ، نه!! ظرفیتم تکمیل شده.دقیقن مثلِ یک چاله ی خعـــــــلی عمیــــــق که هرچیزی می اندازی درونش و پُر نمیشود.ولی خب حتا همان چاهِ خعــــــــــــــــــــــــــــــلــــــــی عمـــــــیـــــــق هم یک روز پُر میشود و هرچیزی که بخواهی درونش بیاندازی بالا میاورد در جا و تو میفهمی که تکمیل است خب!ظرفیتِ me هم در خیلی موارد تکمیل شده.به روغن سوزی افتاده ام.دیگر نمیتوانم فقط کمی مکدر شوم و بعد با یک نیرویِ بیشتر ادامه دهم.حالا وقتی که فکر میکنم مثلن فلان درس را میفتم و باید ترم بعد دوباره بخوانم و ..... یا اینکه درموردِ مسائلِ دیگر،نمیتوانم خودم را دلداری دهم.من دختریم که دیگه خوب نمیشم!!هه.

 **من دختریم که دوریِ یک نفر روانی ام میکند،اینجوری بروز میدهد.خیلی هم خوبم :)

و حتا من همون دختریم که بعد از خیلی مدتها دلم میخواد گریه کنم.یه چیزایِ سختی هست توو زندگیِ هرکسی.ولی بعضی چیزا هست که شاید خیلی سخت نباشه،ولی آدمو داغون میکنه.من بدم میاد از این بعضی چیزهایی که باید بگم بر باعث و بانی ش لعنت و اون "لعنت" دقیقن برمیگرده و کوبیده میشه توو فرقِ سرِ خودم!

 **گاهی وقتها مسبب و اسبابِ غمِ عزیزانمان میشویم.من این "گاهی وقتها" را دوست ندارم هیچ.

نقطه.